Jun
10
Choroby migdałków podniebiennych
Filed Under OTOLARYNGOLOGIA, Pediatria | Leave a Comment
U małych dzieci migdałki podniebienne są fizjologicznie duże.
Wskazania do usunięcia migdałków podniebiennych:
1. 1. Nawracające zapalenia migdałków (anginy) – powyżej 3 – 4 angin rocznie.
2. 2. Ropień okołomigdałkowy.
3. 3. Bardzo duży przerost migdałków, powodujący bezdechy senne.
4. 4. Przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych.
Zawsze wycina się oba migdałki podniebienne.
Przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych (tonsillitis chronica) objawia się obecnością ropy w kryptach migdałka. Migdałki przybierają barwę ugotowanego mięsa. Często występują objawy choroby reumatycznej.
Niekiedy nawracające zapalenia migdałków mogą być wywołane nosicielstwem drobnoustrojów patogennych przez kogoś z najbliższego otoczenia dziecka.
Tonsillectomia, czyli całkowite usunięcie migdałków podniebiennych, jest metodą operacyjną stosowaną najczęściej. W niektórych przypadkach pozostaje po niej suchość w gardle.
Tonsillotomia, czyli ścięcie migdałków, jest zabiegiem wykonywanym coraz rzadziej.
Jun
1
Stany zapalne migdałków
Filed Under OTOLARYNGOLOGIA, Pediatria | Leave a Comment
Stany zapalne migdałków.
W przypadku stwierdzenia wysokiego ASO, czy też wystąpienia objawów zapalenia stawów, objawów KZN lub objawów kardiologicznych o nieznanej przyczynie, laryngolodzy poszukują ognisk zakażenia.
Zatoki szczękowe rozwijają się ok. 4 –ego roku życia. Wcześniej nie pojawiają się u dziecka zapalenia zatok.
Zapalenia migdałka gardłowego.
Po przebyciu infekcji węzły chłonne i migdałki stopniowo zmniejszają się. Jeżeli u dziecka pojawiają się nawracające stany zapalne, to powiększenie migdałków utrwala się. Nawracający katar powoduje przerost migdałka gardłowego, najczęściej począwszy od 3 –ego rż dziecka.
Fizjologicznie prawidłowy migdałek gardłowy zanika w 6 – 8 rż. Przerośnięty migdałek nie ulega zanikowi.
Objawy:
· · upośledzenie oddychania przez nos,
· · lekko otwarte usta, początkowo tylko w nocy, a później przez cały czas (gapowaty wygląd),
· · chrapanie w nocy,
· · nawracające zapalenia ucha środkowego,
· · upośledzenie słuchu, uczucie „zatkania ucha” i wessanie części powietrza w uchu środkowym, powodujące uwypuklenie ku tyłowi błony bębenkowej,
· · nasilanie się objawów i wydłużanie czasu trwania nieżytów nosa,
· · częste zapalenia zatok (szczękowych i sitowych),
· · nieprawidłowy zgryz.
Niekiedy trzeci migdałek może przerastać mimo nie występowania u dziecka częstych infekcji.
Powikłaniem przerostu III –ego migdałka jest wysiękowe zapalenie ucha środkowego. W schorzeniu tym nie stwierdza się bólu ucha, ale tylko upośledzenie słuchu. Leczy się je, wkładając specjalne rurki przez błonę bębenkową, wietrzące ucho.
Leczenie: usunięcie migdałka gardłowego (adenectomia).
May
16
INTERPRETACJA KLINICZNA WYNIKÓW BADAŃ LABORATORYJNYCH.
Normy – wartości uznane za prawidłowe. Określają zwykle wyniki mieszczące się w granicach dwóch odchyleń standardowych.
Interpretacja powinna uwzględniać:
· czułość:
% dodatnich wyników wśród pacjentów z daną chorobą,
· swoistość:
% wyników ujemnych u osób, które na daną chorobę nie chorują.
KREW: morfologia i inne badania:
· Wskaźnik hematokrytowy Ht:
ulega zmianom w związku z przemieszczeniem wody w organizmie,
a) Ht:
- utrata wody: biegunki, wymioty, nadmierna diureza,
- niedokrwistość pierwotna/wtórna,
- fizjologicznie,
b) Ż Ht:
- wszystkie postaci niedokrwistości.
· Hematokryt:
Ż Hb – wszystkie postaci niedokrwistości: niedoborowe, pokrwotoczne, hemolityczne, tzw. fizjologiczne.
· Retikulocyty:
przy:
- stany zapalne,
- przewlekła niedokrwistość pokrwotoczna,
- niedokrwistości hemolityczne,
- po stosowaniu leków krwiotwórczych.
· Leukocyty:
leukocytozy – infekcje:
- z przewagą limf. – infekcje wirusowe,
- z przewagą granulocytów – inf. bakteryjne,
- „rzekomy” wzrost leukocytozy w stanach odwodnienia,
- I skrzyżowanie 2 tydzień życia,
- II skrzyżowanie 6-7 r.ż.
· Czas krwawienia:
przedłużenie:
- skazy krwotoczne,
- afibrynogenemia,
- choroba von Willebranda,
- małopłytkowość,
- choroby wątroby.
· Czas krzepnięcia:
przedłużenie:
- skazy osoczowe: hemofilia, DIC, choroba von Willebranda,
- niedobór wit. K u noworodków,
- choroby wątroby.
GOSPODARKA WĘGLOWODANOWA:
· norma glikemii 60-90 mg%,
· hiperglikemia:
występuje wskutek zmniejszonego zużycia glukozy krążącej we krwi bądź zwiększonego jej uwalniania z tkanek na drodze glikogenolizy lub glukoneogenezy, np.:
- cukrzyca,
- nadczynność tarczycy,
- nadczynność przysadki,
· hipoglikemia:
- występuje wskutek zwiększonego zużycia glukozy przez tkanki,
- ucieczka glukozy z moczem,
- upośledzone wchłanianie z przewodu pokarmowego,
- blokada glukozy w postaci „rezerwy” glikogenu (niedożywienie, insulinoma, przedawkowanie insuliny),
· krzywa cukrowa:
- podajemy p.o. 0.5 g/kg mc,
- obserwujemy wzrost glikemii o ok. 50 mg%, u dzieci 20-40 mg%,
- powrót do poziomu podstawowego w ciągu 1.5-2 godzin,
a) cukrzyca: znaczny wzrost glikemii, powrót wolniejszy, po 3 godzinach,
b) nadczynność tarczycy: znaczny wzrost glikemii utrzymujący się krócej,
c) płaska krzywa: upośledzenie wchłaniania w przewodzie pokarmowym, np. ostra biegunka, ZZW, niedożywienie białkowo-kaloryczne, niedoczynność tarczycy,
· test z d-ksylozą:
- podajemy 0.5 g/kg mc, ale nie więcej niż 5 g/dawkę,
- po 30 i 60 min. oznaczamy poziom we krwi – prawidłowo jest wzrost o 15 mg% u noworodków i o 25-40 mg% u dzieci starszych,
· test z laktozą / sacharozą:
- podajemy 1.75 g/kg mc, ale nie więcej niż 25 g,
- mierzymy poziom glukozy, prawidłowy wzrost o 20 mg% po 30 min.,
- płaska krzywa: nietolerancja, zaburzenia trawienia dwucukrów,
· cukromocz:
występuje przy przekroczeniu progu nerkowego glikemii > 140 mg%.